(1) สเตอร์มอเตอร์ไซค์ที่ผ่านการคาร์บูไรซ์จำเป็นต้องมีชั้นคาร์บูไรซ์บนผิวฟัน เมื่อใช้กระบวนการ "อัดขึ้นรูปด้วยคาร์บูไรซ์-อุ่น" การกระจายตัวของชั้นคาร์บูไรซ์จะสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับวิธีการเปลี่ยนรูปของการขึ้นรูปเฟือง สำหรับกระบวนการอัดรีดแยกในแนวเส้นสัมผัส ชั้นคาร์บูไรซ์ที่ฟันเฟืองจะถูกกระจายใหม่จากชั้นคาร์บูไรซ์บนพื้นผิวของช่องว่างทรงกระบอก ในกระบวนการ "อัดขึ้นรูปด้วยคาร์บูไรซ์ - อุ่น" ของเฟือง ระยะเวลาการเปลี่ยนรูปจะสั้นลง และการแพร่กระจายของชั้นคาร์บูไรซ์นั้นสามารถมองข้ามไปได้ แน่นอนว่าหลังจากที่กระบอกสูบกลายเป็นเฟือง พื้นที่ผิวจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก และความหนาของชั้นคาร์บูไรซ์ก็เปลี่ยนไปอย่างมาก เมื่อชั้นคาร์บูไรซ์ถูกบีบอัดเป็นรูปสัมผัสในระหว่างกระบวนการขึ้นรูป ความหนาของชั้นคาร์บูไรซ์จะเพิ่มขึ้น มิฉะนั้นความหนาจะลดลง และชั้นคาร์บูไรซ์ ความหนาที่เปลี่ยนแปลงจะขึ้นอยู่กับปริมาณการเสียรูปในแนวสัมผัส ดังนั้นการกระจายความหนาของชั้นคาร์บูไรซ์จึงสามารถควบคุมได้โดยการควบคุมการเสียรูปในแนวสัมผัสของชั้นคาร์บูไรซ์ในระหว่างการอัดขึ้นรูปด้วยความร้อนของเฟือง
(2) บนพื้นฐานของความเข้าใจกระบวนการขึ้นรูปฟันเฟืองของรถจักรยานยนต์ การอภิปรายเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงจากชั้นคาร์บูไรซ์ของกระบอกสูบไปเป็นชั้นคาร์บูไรซ์ของเฟืองเมื่อสร้างส่วนเกียร์: กระบอกสูบที่ถูกกดโดยฟันตัวเมีย พื้นผิว ชั้นคาร์บูไรซ์จะกลายเป็นชั้นคาร์บูไรซ์ของส่วนรากเกียร์ การเปลี่ยนแปลงจะต้องมาจากพื้นผิวทรงกระบอกไปจนถึงพื้นผิวรากฟัน และยิ่งมีส่วนร่วมในการเปลี่ยนรูปเร็วเท่าไร อัตราการขยายก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น ชั้นคาร์บูไรซ์ก็จะยิ่งบางลง ในทางตรงกันข้ามเนื่องจากการอัดขึ้นรูปแม่พิมพ์ เมื่อความดันทำให้ส่วนเว้าของส่วนความดันกลายเป็นรากของฟัน โลหะของส่วนความดันของแม่พิมพ์ระหว่างโลหะกับส่วนรัศมีของโลหะจะกลายเป็นยอดฟัน ส่วนหนึ่ง ส่วนนี้ของโลหะถูกบีบอัดโดยฟันแยกตายสองซี่ที่อยู่ติดกันที่ด้านบน จากนั้นความหนาของชั้นคาร์บูไรซ์จะเพิ่มขึ้น เมื่อการเสียรูปเพิ่มขึ้น หากการสัมผัสกับแม่พิมพ์ตัวเมียได้รับแรงเสียดทานที่เพียงพอของแม่พิมพ์ตัวเมีย ความหนาของชั้นคาร์บูไรซ์อาจลดลงเมื่อเกิดการยืดตัว